If fatherlessness is itself just hooliganism, for them It is indeed a fatherless party (group) matching

If fatherlessness is itself just hooliganism,

If fatherlessness is shown to be hooliganism,

Then good for those who carry around such fatherlessness:

It is indeed a fatherless party (group).

It is indeed an unregistered party (group).

It is indeed a party (group) that has given birth to a bunch of parties and taken paternity for none of them.

The many fatherless-rioting parties born to such a fatherless “father” (group) are indeed the same.

It is the party (group) that pulls off every dirty trick, sows trouble all over the country, and stands taking responsibility for nothing.

It is the very party that commits every theft and violence from behind, gets others to commit them, and then pins the blame on others.

Let it also be said clearly, alongside this:

Fatherlessness alone is not a disqualification.

No one is born of two fathers either.

So calling people “fatherless,” or considering them born of two or more fathers, is itself misogynistic and inhuman.

No one is born fatherless by choice, nor born of two fathers.

Anyone we wrongly label “fatherless” — or anyone who is actually fatherless — did not choose either their father(s) or their fatherlessness at birth.

Therefore, fatherlessness is only helplessness, only a tragedy of circumstance —

one born into fatherlessness has no part in that fatherlessness.

വന്ദേമാതരവും ജയ് ശ്രീരാമും പേര് മാറ്റലുകളും: ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരമല്ല.

വന്ദേമാതരവും ജയ് ശ്രീരാമും പേര് മാറ്റലുകളും ഒക്കെയായി ശ്രദ്ധതിരിച്ചിവിട്ട് വികാരം കൊള്ളിക്കുക.

വന്ദേമാതരവും ജയ് ശ്രീരാമും പേര് മാറ്റലുകളും ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരമല്ല, ഒരു പ്രശ്നത്തെയും പരിഹരിക്കില്ല.

എന്നിട്ടോ, ഇന്ത്യ വൻസാമ്പത്തിക ശക്തിയാവുന്നു എന്ന് വെറും വെറുതേ തട്ടിവിടുന്നു.

ആരാണ് ഈ തട്ടിവിടുന്നത്?

സാമ്പത്തികവും ശക്തിയും എന്തെന്ന് മനസ്സിലാകാത്ത ഫേക്ക് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉടമ.

കലാപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി മാത്രം, ഇന്ത്യയെ മുച്ചൂടും മുടിച്ചും നശിപ്പിച്ചും മാത്രം പ്രധാനിയായ, പ്രധാനിയായി തുടരുന്ന ആൾ.

സാമാന്യയുക്തിയെ നാണിപ്പിക്കുംവിധം ചെങ്കോട്ടയിൽ കൊടിപാറിക്കാൻ വന്ന ആൾ. 

അമ്പത് കൊല്ലത്തോളം ഇന്ത്യൻ ത്രിവർണ്ണ പതാക പാറിക്കാൻ മടിച്ച രാജ്യദ്രോഹ സംഘത്തെ കൂട്ടുപിടിച്ച പ്രധാനി.

പ്രധാനി വെറും വെറുതേ തട്ടിവിട്ടാൽ തന്നെ ഇന്ത്യ വൻസാമ്പത്തിക ആയെന്ന് ധരിക്കുന്ന ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്ത അണികളും.

ജനങ്ങൾക്ക് അനുഭാവമാകാത്ത, ജനങ്ങളുടെ ജീവിത 

നിലവാരം ഉയർത്താത്ത എന്ത് സാമ്പത്തിക ശക്തിയാണ് ഇന്ത്യക്ക് കൈവന്നിരിക്കുന്നത്?

തൊഴിലില്ലാത്തതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങൾക്കൊക്കെയും രണ്ടിരട്ടിയും മൂന്നിരട്ടിയും വില വർദ്ധിച്ചതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

ആളോഹരി വരുമാനത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശിനും പിന്നിലായതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

എല്ലാ കാര്യത്തിലും നികുതി വർദ്ധിച്ചതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

ഇന്ധനവില വർദ്ധിച്ചതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

രൂപയുടെ മൂല്യം അങ്ങേയറ്റം തകർന്നതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങൾ മുഴുവൻ വിലക്ക് വാങ്ങിയതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

ഇന്ത്യാരാജ്യത്തെ മൊത്തം വിലക്ക് വാങ്ങുന്ന കോലത്തിൽ ഭരിക്കുന്ന പാർട്ടി സാമ്പത്തികമായി വളർന്നതാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

രണ്ട് ഗുജറാത്തികൾ ചേർന്ന് മറ്റ് രണ്ട് ഗുജറാത്തി അദാനി-അംബാനിമാർക്ക് രാജ്യത്തെ തീറെഴുതിക്കൊടുത്തതും അവരെ ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങളുടെ പാർട്ടിക്ക് വേണ്ട സർവ്വപുരോഗതിയും ഭരണകൂടപാർട്ടി ഉണ്ടാക്കുക്കിയതുമാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

വന്ദേമാതരവും ജയ് ശ്രീരാമും പാടുന്നതും വിളിക്കുന്നതുമാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

കുറെ പേരുകൾ മാറ്റുന്നതും ആ വഴിയിലും വെറുപ്പും വിഭജനവും വർദ്ധിപ്പിച്ച് ജനങ്ങളെ മയക്കി വിടുന്നതുമാണോ ഇന്ത്യാരാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തി?

Vande Mataram, Jai Shri Ram, and name changes are not a solution to any problem India faces.

Distracting attention with Vande Mataram, Jai Shri Ram, and name changes to stir up emotion.

Vande Mataram, Jai Shri Ram, and name changes are not a solution to any problem India faces, not a solution to any problem.

And yet, it’s claimed, quite baselessly, that India is becoming a major economic power.

Who is making this baseless claim?

A fake-certificate holder who doesn’t understand what “economy” and “power” even mean.

A person who has stayed on as leader only by causing riots, by ruining and destroying India through and through.

A person who came to hoist the flag at the Red Fort in a way that insults common sense.

A leader who has allied with a group accused of treason, who for nearly fifty years hesitated to fly the Indian tricolor.

And followers who understand nothing, who believe that India has become a great economic power just because the leader says so.

What economic power has India gained that brings no benefit to the people, that has not raised people’s standard of living?

Is unemployment India’s economic strength?

Is the doubling and tripling of prices of daily necessities India’s economic strength?

Is falling behind even Bangladesh in per capita income India’s economic strength?

Is the increase in taxes on everything India’s economic strength?

Is the rise in fuel prices India’s economic strength?

Is the severe collapse of the rupee’s value India’s economic strength?

Is buying out every democratic institution India’s economic strength?

Is the ruling party’s own economic growth, achieved while effectively buying up the whole country, India’s economic strength?

Is handing the nation over to two Gujaratis — Adani and Ambani — and using them to build up the ruling party’s overall progress, India’s economic strength?

Is singing Vande Mataram and chanting Jai Shri Ram India’s economic strength?

Is changing a bunch of names, and along the way spreading hatred and division to keep people distracted, India’s economic strength?

The nation and freedom exist for the sake of life, to carry life forward.

Happy Independence Day.

Wishing you an Independence Day that longs for true freedom — freedom that is felt, that is a heartbeat, beyond mere words.

Wishes for an independence day that is itself the state of not depending on anyone.

Wishes for freedom that is possible only to the extent that self-reliance is possible.

Know this: freedom is not just a word, not just a name — it is an experience, a state of being.

The nation and freedom exist for the sake of life, to carry life forward.

They exist for the sake of human beings, to carry human beings forward.

A country does not become a free country simply by writing the words “freedom” or “free” on the outside.

Remember — writing “sugar” on the label for decoration doesn’t turn chili powder into sugar.

Instead, freedom happens only when the people of that country are free of fear and are safe.

Instead, it happens when the people of that country make life a celebration, and when the country becomes a place that can make life a celebration.

Patriotism is not merely some outward chanting.

Patriotism is also a natural feeling and thought that blossoms spontaneously in people, arising in return when the country loves its people — when it gives them welfare, security, and a sense of safety.

If that happens, no one will need to tell people to love that country; they will simply end up loving it, unbidden.

Just as parental love isn’t something parents should expect back from their children without first giving their children love, affection, care, attention, and protection — patriotism is no different.

Those who govern the country should remember this.

People do not love their country so that rulers can celebrate, live, and act however they please.

Patriotism is not something rulers should try to manufacture by frightening people into tolerating their misconduct.

A country and its rulers that keep their own citizens in exploitation, fear, torment, and insecurity — that abandon their own citizens by frightening them, whatever the pretext — will not, in any case, be loved.

It is common for people, when a country makes them suspects and orphans them, to leave that country as suspects and orphans in return.

Patriotism is not something to be demanded — through intimidating glares and coercion — from poor Indians (upper-caste and Gujarati included) who, unable to make a living, without even minimal subsistence guaranteed, are forced to seek jobs and citizenship abroad.

Such helpless people have no use for the freedom we loudly celebrate — a freedom without abundance, one that remains confined to mere words.

സ്വാതന്ത്ര്യം”, “സ്വാതന്ത്ര” എന്നൊക്കെ പുറത്ത് എഴുതിവെക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ല ഒരു രാജ്യവും സ്വതന്ത്ര രാജ്യമാകുന്നത്.

സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസകൾ. 

വാക്കുകൾക്കപ്പുറം അനുഭവവും ഹൃദയത്തുടിപ്പും തന്നെയായ, ശരിയായ സ്വാതന്ത്ര്യംഅനുഭവിക്കാൻ കൊതിയൂറുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസകൾ.

നിരാശ്രയത്വം തന്നെയായ independence day ആശംസകൾ. 

നിരാശ്രയത്വം സാധ്യമാവുന്നത്ര മാത്രം സാധ്യമാകുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആശംസകൾ.

അറിയണം: സ്വാതന്ത്ര്യം വെറും വാക്കല്ല, പേരല്ല; അനുഭവമാണ്, അവസ്ഥയാണ്.

ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയാണ്, ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനാണ് രാജ്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും. 

മനുഷ്യന് വേണ്ടിയാണ്, മനുഷ്യനെ കൊണ്ടുപോകാനാണ് രാജ്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും.

“സ്വാതന്ത്ര്യം”, “സ്വാതന്ത്ര” എന്നൊക്കെ പുറത്ത് എഴുതിവെക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ല ഒരു രാജ്യവുംസ്വതന്ത്ര രാജ്യമാകുന്നത്. 

പുറത്ത് അലങ്കാരത്തിന് വേണ്ടി പഞ്ചസാര എന്നെഴുതി വെച്ചത് കൊണ്ട് മാത്രം മുളക്പഞ്ചസാരയായി മാറില്ല എന്നോർക്കുക.

പകരം, സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ആ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങൾ പേടിയില്ലാത്തവരും സുരക്ഷിതരുംആവുമ്പോൾ മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതാണ്. 

പകരം, ആ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങൾ ജീവിതം ആഘോഷമാക്കുമ്പോഴാണ്, രാജ്യം ജീവിതത്തെആഘോഷമാക്കാനാവുന്ന ഇടമാവുമ്പോഴാണ്.

വെറും ബാഹ്യമായ ചില ഉരുവിടലുകളല്ല രാജ്യസ്നേഹം. 

രാജ്യം ജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമവും സുരക്ഷിതത്വവുംസുരക്ഷിതത്വബോധവും നൽകുമ്പോൾ ജനങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായും തിരിച്ചുസംഭവിക്കുന്ന, മൊട്ടിടുന്ന ഒരു സ്വാഭാവിക വികാരവും വിചാരവും കൂടിയാണ് രാജ്യസ്നേഹം.

എങ്കിൽ ആ രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ ആരും പറയേണ്ടി വരില്ല; വെറും വെറുതെയങ്ങ്സ്നേഹിച്ചുപോകും. 

മാതാപിതാക്കൾ മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹവും ലാളനയും കരുതലും ശ്രദ്ധയും പരിരക്ഷയുംമക്കൾക്ക് നൽകാതെ മക്കളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല മാതൃസ്നേഹവുംപിതൃസ്നേഹവും. രാജ്യസ്നേഹവും മറിച്ചല്ല. 

രാജ്യ ഭരണാധികാരികൾ ഇതോർക്കണം.

ഭരണാധികാരികൾക്ക് തോന്നിയത് പോലെ ആഘോഷിക്കാനും ജീവിക്കാനും ചെയ്യാനും വേണ്ടിജനങ്ങൾ രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കുകയല്ല. 

തങ്ങളുടെ തെമ്മാടിത്തത്തിനെ തുടർത്താൻ ജനങ്ങളെ പേടിപ്പിക്കുകയല്ല രാജ്യസ്നേഹം ഉണ്ടാക്കാൻവേണ്ടി ഭരണാധികാരികൾ ചെയ്യേണ്ടത്.

ചൂഷണത്തിലും പേടിയിലും പീഡനങ്ങളിലും അരക്ഷിതത്വത്തിലും സ്വന്തം പൗരന്മാരെ നിർത്തുന്ന, സ്വന്തം പൗരന്മാരെ എന്തിന്റെ പേരിലായാലും പേടിപ്പിച്ച് കയ്യൊഴിയുന്ന രാജ്യവും  ഭരണാധികാരികളും ഏതായാലും സ്നേഹിക്കപ്പെടില്ല.

ജനങ്ങളെ സംശയിച്ച് അനാഥരാക്കുന്ന, അരക്ഷിതരാക്കുന്ന രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളും സംശയിച്ച്അനാഥയാക്കിപ്പോവുക സാധാരണം.

ജീവിക്കാൻ വകയില്ലാതെ, മിനിമം ഉപജീവനം പോലും കിട്ടാതെ, ഉപജീവനം പോലും ഉറക്കാതെവിദേശങ്ങളിൽ ജോലിയും പൗരത്വവും അന്വേഷിക്കേണ്ടി വരുന്ന സവർണ്ണരും ഗുജറാത്തികളുംഅടങ്ങുന്ന പാവം ഇന്ത്യക്കാരോട് കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിച്ച്, അടിച്ചേൽപിച്ച് ആവശ്യപ്പെടേണ്ട ഒന്നല്ലരാജ്യസ്നേഹം.

അങ്ങനെയുള്ള നിസ്സഹായർക്കു ബാധകമല്ല നമ്മൾ കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്ന വേറും വാക്കിൽഒതുങ്ങുന്ന സുഭിക്ഷത ഇല്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം.