Claiming to be sincere and earnest gives no license to say anything or do anything.

May have sincerity and earnestness, and one may even claim them if one wishes.

Sincerity and earnestness don't come into being through the claiming. 

Often sincerity and earnestness are lost the very moment they are claimed.

Sincerity and earnestness become just a drop of dew, melting away in the heat of the performance that claiming demands.

Having sincerity and earnestness doesn't by itself mean that what all we do and say is right.

If one truly has sincerity and earnestness, one will not do everything, won’t take on everything, or won’t say anything.

The only justification for what we do and say being right is that it is right.

The only justification is to know what is right, and then to act and speak according to its dimensions and standards.

Claiming to be sincere and earnest gives no license to say anything or do anything.

One can smother a person with loving embraces and kisses. A person can die of that smothering, and a person can be killed by it.

Sincerity and earnestness should lead a person to not saying and not doing just anything.

Sincerity and earnestness should lead a person to say, do, and undertake only what he knows.

It should lead to care, vigilance, and stepping back: not doing, not saying, not taking on what one doesn't know, and not giving opinions on matters one doesn't understand.

Under the banner of being sincere and earnest, one must not do work one doesn't understand.

Doing or saying anything about what one doesn't know is the greatest wrong, crime, and violence one can commit.

If one does so, mere sincerity and earnestness cannot, and must not, serve as a justification or a shield to escape responsibility for the consequences.

Only those who know what is right, who have studied it, and who act and speak accordingly are actually right, and only they do and speak what is right and just.

Anyone who acts, speaks, or takes on something without truly knowing, whether king, prime minister, or priest, is nothing but an aggressor. They speak and do only injustice and wrong.

ഫ്രാൻസിലെ പ്രതിഷേധസമരവും 2014 ന് ശേഷമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കഥ

ഫ്രാൻസിലെ സമരത്തിന് കാരണം: 

ജീവിതച്ചിലവ് വർദ്ധനവ്. 

നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില വർദ്ധനവ്.

ആ ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം ജനം ഇളകിമറിഞ്ഞു, ഭരണകൂടത്തെ ശക്തമായി ചോദ്യംചെയ്യുന്നു, വിറപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയിലോ?

2014 ന് ശേഷമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കഥ ഒന്നോർത്തുനോക്കൂ. 

ഇന്ത്യയിൽ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വിലയും ജീവിതചിലവും നികുതിയും രണ്ടിരട്ടിയുംമൂന്നിരട്ടിയും വർദ്ധിച്ചു. 

ഇന്ത്യയിൽ ഈ കാലയളവിൽ വിലകുറഞ്ഞത് മനുഷ്യന് മാത്രം, കളവിനും വെറുപ്പിനും മാത്രം. 

പക്ഷേ, എത്രയെല്ലാം ജീവിതചിലവും വിലയും നികുതിയും കൂടിയാലും സഹിച്ചു കുത്തിയിരിക്കുകമാത്രമല്ലാതെ പ്രതികരണത്തിന്റെ ഒരാളനക്കവും ഉണ്ടായില്ല ഇന്ത്യയിൽ.

ചരിത്രപരമായി തന്നെ, ജാതീയമായി തന്നെ, അധിനിവേശപ്പെടുന്ന, ചോദ്യം ചെയ്യാതെ എല്ലാംസഹിക്കുന്ന മനസ്സ് പേറിനടക്കുന്ന ജനതയാണ് ഇന്ത്യക്കാർ എന്നതാണ് ഇന്ത്യ കുലുങ്ങാതിരിക്കാൻപ്രധാനമായും കാരണം.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഫ്രഞ്ചുകാരെയും യൂറോപ്യൻസിനെയും പോലെ ഇന്ത്യക്കാർ പ്രതികരിക്കില്ല, സമരോന്മുഖരാവില്ല, ഭരണകൂടത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തു കുലുക്കില്ല. 

പൊതുവേ ഇന്ത്യക്കാർക്ക് പ്രതികരിക്കാനും സമരം ചെയ്യാനും സാധിക്കില്ല. 

പ്രതികരിക്കാനും സമരം ചെയ്യാനും സാധിക്കാതെ ഒളിച്ചോടുന്നതിന് ഇന്ത്യക്കാർ കൊടുത്തസുന്ദരനാമങ്ങൾ കൂടിയാണ് സന്യാസം, ധ്യാനം, യോഗ എന്നിത്യാതികൾ.

ഇന്ത്യക്കാർ പ്രതികരിക്കില്ലെന്നും, ശവാസനത്തിൽ ശവംകണക്കെ കിടക്കുമെന്നും ഈ ഭരണകൂടംപരീക്ഷിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയ സംഭവമായിരുന്നു നോട്ട് നിരോധനം. 

ഒരുപകാരവും ചെയ്യാതെ എല്ലാവരെയും ഒന്നടങ്കം ഉപദ്രവിച്ച, തെരുവിൽ വലിച്ചിഴച്ച ഏക പരിപാടി.

എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടും അടിമകളെ പോലെ സഹിച്ചും എല്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നവരായിരിക്കുംഇന്ത്യക്കാരെന്ന് അടിവരയിട്ട് തെളിയിച്ചു കൊടുത്ത സംഭവം.

അതാണ് ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ധൈര്യം. 

അതുവെച്ചാണ് പിന്നീടങ്ങോട്ട് വോട്ടിനും പൗരത്വത്തിനും വേണ്ടിവരെ ജനങ്ങളെ തെരുവിൽ ഇതേഭരണകൂടം ക്യൂ നിർത്തിയത്. 

അതോടെയാണ് ജനങ്ങൾ ഭരണത്തെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനും പേടിപ്പിക്കുന്നതിനും പകരംജനങ്ങളെ ഭരണകൂടം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന, പേടിപ്പിക്കുന്ന കോലത്തിൽ ആയത്.

ഇനി, അഥവാ ആരെങ്കിലും ചിലർ ഇന്ത്യയിൽ പ്രതികരിക്കുമെന്നും സമരം ചെയ്യുമെന്നും വന്നാലുംഭരണകൂട സംഘത്തിന് പേടിയില്ല എന്നായതും അങ്ങനെയാണ്.

എന്തുകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും ചിലർ ഇന്ത്യയിൽ പ്രതികരിക്കുമെന്നും സമരം ചെയ്യുമെന്നും വന്നാലുംഭരണകൂടത്തിന് പേടിയില്ല?

1. ഇന്ത്യയുടെ വലുപ്പം കാരണം ഒരു സമരവും പ്രതികരണവും എവിടെയും എത്തില്ല എന്ന ധൈര്യംഅവർക്ക് നൽകുന്നതിനാൽ. ഇന്ത്യയുടെ വലുപ്പം ഭരണകൂട സംഘത്തിന് എന്ത് തിരിമറികളുംതരികിടകളും നടത്താനുള്ള അവസരമൊരുക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ധൈര്യം.

2. ഏത് സമരത്തെയും പ്രതികരണത്തെയും എവിടെയും എത്തിക്കാതിരിക്കാതിരിക്കാൻ ഇന്ത്യയുടെവലുപ്പത്തെ തന്നെ ഉപയോഗിക്കാൻ ഭരണകൂട സംഘത്തിന് സാധിക്കും എന്ന ധൈര്യമുള്ളത്കൊണ്ട്.

3. ഇന്ത്യ പോലുള്ള ഇത്രവലിയ രാജ്യത്തിലും ഇത്രവലിയ ജനത്തിനിടയിലും ഏത് സമരവുംപ്രതികരണവും വിജയിപ്പിക്കാൻ വലിയ വിഭവങ്ങൾ വേണ്ടിവരും. 

4. ഓർഗാനിക്കായി ഉണ്ടാവുന്ന ഒരു പ്രതികരണത്തിനും സമരത്തിനും ഇന്ത്യ മുഴുവൻ ചലിപ്പിക്കാനുംപടർത്താനും വേണ്ട സമ്പത്തും വിഭവങ്ങളും ഉണ്ടാവില്ല, കിട്ടില്ല എന്ന ധൈര്യം മുഴുവൻ സമ്പത്തുംവിഭവങ്ങളും കൈക്കലാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഭരണകൂട സംഘത്തിനുണ്ട് എന്നതിനാൽ. 

5. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സമരങ്ങളും പ്രതികരണങ്ങളും അതിനെ നിലനിർത്താൻവേണ്ട വിഭവങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, കിട്ടാതെ, അതിന് വേണ്ട ശ്വാസവായുവും ദാഹജലവും ഇല്ലാതെ, കിട്ടാതെ ശ്വാസംമുട്ടിയും ദാഹിച്ചും സ്വയം മൃതിയടയും എന്ന ഉറപ്പുള്ള ധൈര്യം. ഇതും രാജ്യത്തെവിറ്റും കൊള്ളയടിച്ചും സർവ്വസമ്പത്തും കുമ്മിഞ്ഞുകൂട്ടിവെച്ച ഭരണകൂട സംഘത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ളധൈര്യം .

6. ഇന്ത്യൻ ജനത വിവരമില്ലാത്ത പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളാണ്, അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചാണ്.  എന്നതിനാൽ തന്നെ, ഈ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ ഇന്ത്യൻ ജനതയെ ഭരണകൂട സംഘത്തിന് അവരുടെവിഭവങ്ങകളും സമ്പത്തും വാർത്താമാധ്യമങ്ങളും വെച്ച് ഏത് വിധേനയും എളുപ്പംതെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനും വിഭജിക്കാനും സാധിക്കും എന്നത്.

7.  യൂറോപ്യൻ ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇന്ത്യയിൽ ജനാധിപത്യം വോട്ട്ചെയ്യുന്നുവെന്ന വെറും തോന്നലിൽ മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ മുഴുവൻജനാധിപതിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളും ജനങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ നിന്നും പുറത്താണ്. മുഴുവൻ അന്വേഷണഏജൻസികളും കോടതികളും പോലീസും പട്ടാളവും വാർത്താമാധ്യമങ്ങളും ഭരണകൂടത്തിന്സംഘത്തിന് വിറ്റുപോയിരിക്കുന്നു, സ്വന്തമായിരിക്കുന്നു. എന്നത് കൊണ്ടും എല്ലാവിധപ്രതികരണങ്ങളേയും സമരങ്ങളെയും നാനാവിധ വഴികളിലൂടെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനാവും എന്നതാണ്വർത്തമാനകാല ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂട സംഘത്തിന്റെ ധൈര്യം.

കാഫിർ ഉണ്ടോ? ഇല്ല. മൂമിൻ ഉണ്ടോ? ഇല്ല.

കാഫിർ ഉണ്ടോ?

ഭൂരിപക്ഷത്തിലും ഇല്ല.

മൂമിൻ ഉണ്ടോ?

ഭൂരിപക്ഷത്തിലും ഇല്ല.

കുമാരനും ദിനേശനും ഉസ്മാനും ലത്തീഫും മാത്യവും ജോസഫും ഒരുപോലെ കാഫിറുകളല്ല, മൂമിനുകളല്ല.

നിസ്സഹായത തീർത്ത മനുഷ്യരാണവർ. 

എന്താവണം എന്താവാതിരിക്കണം എന്നറിയാതെ, തീരുമാനമില്ലാതെ ആയിത്തുടരുന്നവർ.

എന്തുകൊണ്ട് അവരാരും കാഫിറും മുമിനും അല്ല?

അറിയാതെയും അറിയാത്തത് കൊണ്ടും എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെ ആയവരല്ല ആയിത്തുടരുന്നവരല്ല കാഫിറും മുമിനും എന്നതിനാൽ.

ജന്മം കൊണ്ട് ആയത് പോലെയായി തുടരുന്നവർ മാത്രമാണവർ.

ആയത് പോലെയായ, ആയത് പോലെയായി തുടരുന്ന മുസ്ലിമും അമുസ്ലീമും ഒരുപോലെ. അവർക്കിടയിൽ ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല. 

തെരഞ്ഞെടുപ്പില്ലാതെ സാമുദായികമായി ആയവർ.

ഈമാൻ എന്ന (പൊതുവേ വിശ്വാസമെന്ന് ലാഘവത്വത്തോടെ പറയുന്ന) ബോദ്ധ്യത ജാതിയല്ല, ജാതിയെ ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല, ജാതീയമായി കിട്ടുന്നതല്ല.

ജന്മം ആരുടെയും വിശ്വസത്തെ നിശ്ചയിക്കുന്നില്ല, വിശ്വാസം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാക്കുന്നില്ല.

ജന്മം കൊണ്ട് ആരും മൂമിനുകളും (വിശ്വാസികളും) കാഫിറുകളും (നിഷേധികളും) അല്ല, ആവുന്നില്ല.

കാഫിറിന് ജനിച്ചത് കൊണ്ട് ആരും കാഫിറല്ല. മൂമിനിന് ജനിച്ചത് കൊണ്ട് ആരും മൂമിനല്ല.

ജന്മം കൊണ്ടായവർ ഏറിയാൽ സാമുദായിക മുസ്ലിമും ഹിന്ദുവും ക്രിസ്ത്യാനിയും മാത്രം. 

ജന്മം കൊണ്ടായവർ മനസ്സാക്ഷിയിൽ സത്യസന്ധരായി ജീവിക്കുന്ന കാലത്തോളം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉള്ള പരമകാരുണികന്റെയും സർവ്വജ്ഞന്റെയും മുൻപിൽ ഒരുപോലെ. 

അങ്ങനെയുള്ളവർ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാവുന്നത് മാത്രമേ പരമമായ നീതിയും യുക്തിയും ആവൂ. നിലനിൽക്കുന്നതാവൂ.

ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉള്ള, പദാർഥപരമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനപ്പുറമുള്ള സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവരൊക്കെയും ഒരുപോലെ പോകുന്നവരാവും.

മനസ്സാക്ഷിയിൽ സത്യസന്ധരായി ജീവിക്കുന്ന ആരും, ജന്മം കൊണ്ട് എങ്ങനെ ആയോ അങ്ങനെ നിസ്സഹായമായി തുടർന്നതിനാൽ തന്നെ, മുസ്ലിം-അമുസ്ലിം വ്യത്യാസമില്ലാതെ, ഒരുനിലക്കും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉള്ള, പദാർഥപരമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനപ്പുറമുള്ള നരകത്തിൽ പോകേണ്ടാത്തവർ.

ജന്മം കൊണ്ടായിപ്പോയി എന്ന ഭാഗ്യം കൊണ്ടല്ല, ജാതി പോലെയല്ല, ബോധ്യത തന്നെയാവേണ്ട (വിശ്വാസം എന്ന) ഈമാനും, ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിട്ടും നടത്തുന്ന നിഷേധമെന്ന കുഫ്രും.

ജന്മം ഒരു ലോട്ടറി പോലെ ആകുന്നത് കൊണ്ടല്ല ആരും മൂമിൻ എന്ന (ബോധ്യത കൊണ്ട്) നിർഭയൻ ആകുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ മഹാഭൂരിപക്ഷം ആളുകളിലും കാഫിർ ഇല്ല. മഹാ മഹാഭൂരിപക്ഷവും കാഫിറുകൾ അല്ല.

മഹാ മഹാ ഭൂരിപക്ഷവും ഈമാൻ ഉള്ള മൂമിനുകളും അല്ല. മഹാ മഹാ ഭൂരിപക്ഷത്തിലും ഈമാൻഉള്ള മൂമിനുകൾ ഇല്ല.

ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ, വളരെ വളരെ കുറച്ചല്ലാതെ കാഫിറും ഈമാൻ ഉള്ള മൂമിനും ഇല്ല. 

മറ്റാർക്കും ബാഹ്യമായി വിധി എഴുതാനാവുന്ന ഒന്നല്ല ഈമാനും കുഫ്രും.

ആര് കാഫിർ, ആര് മൂമിൻ എന്നത് മറ്റാർക്കും മനസ്സിലാവുന്ന ഒന്നല്ല, മറ്റാരുടെ മൂന്നിലും അവകാശവാദമാക്കേണ്ട ഒന്നല്ല.

കാഫിർ എന്ന നിഷേധി ആവാൻ സാധിക്കണമെങ്കിൽ ആദ്യം അറിയണം. 

അറിഞ്ഞിട്ടും ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിട്ടും നിഷേധിക്കണം കാഫിറാവാൻ.

ഈമാൻ എന്നത് കൃത്യമായ അറിവ് നൽകുന്ന ബോധ്യതയിലാണ്, ബോധത്തിലാണ്, ഉറപ്പിലാണ്, ബോദ്ധ്യത നൽകുന്ന ബോധപരമായ നിർഭയത്വത്തിലാണ്. 

അതിനാൽ തന്നെ കുഫ്ര് എന്നത് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിട്ടും നിഷേധിക്കുമ്പോഴാണ്. 

ബോദ്ധ്യത ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും ബോദ്ധ്യത വരാത്തത് കൊണ്ടുമുള്ള അവസ്ഥയല്ല കുഫ്ര്.

ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിട്ടും നിഷേധിക്കുന്ന ആൾ മാത്രമേ കാഫിർ ആകൂ. 

ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിട്ടും നിഷേധിക്കുമ്പോഴുള്ള ഭയപ്പാടിലാണ് കുഫ്ര്.

കണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന് പറയുന്നവനും മറച്ചുവെക്കുന്നവനും മാത്രമേ നിഷേധി ആവൂ, ഭയപ്പാടിലാവൂ.

ജന്മം കൊണ്ടും സാമൂഹ്യമായും ആവുന്നതല്ല കാഫിറും മൂമിനും. 

അഥവാ, നിഷേധിയെന്നാൽ ബോധ്യത വരാത്തവൻ എന്നല്ല; ബോധ്യപ്പെടാൻ തയ്യാറില്ലാത്തവൻ, ബോധ്യപ്പെടാതിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവൻ.

നിഷേധിയെന്നാൽ (കാഫിർ എന്നാൽ) ബോധ്യപ്പെടാതിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞുനിന്നതിനാൽ നിഭയത്വംപൂകാത്തവൻ.

വിശ്വാസിയെന്നത് (വിശ്വസിയെന്നത് മൂമിൻ എന്ന വാക്കിന് നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും ദരിദ്രവും ശുഷ്കിച്ചതും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതുമായ പൊതു അർത്ഥവും പ്രയോഗവും ആണ്) ബോദ്ധ്യത വന്നവൻ, ബോദ്ധ്യതയുടെ ദിശയിലേക്ക്, ഖിബ്ലയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിനിന്നവൻ.

വിശ്വാസിയെന്നാൽ ബോധ്യത വന്നതിനാൽ നിഭയത്വം പൂകിയവൻ, മൂമിൻ.

എന്നുവെച്ചാൽ വാചാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ബോധപൂർവ്വം അറിഞ്ഞിട്ടും നിഷേധിക്കുന്ന കാഫിറുകൾ ഇല്ല, ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ വളരെ കുറവ് എന്നർത്ഥം.

ഉള്ളത് മുഴുവൻ അറിയാത്തവരാണ്, പാവങ്ങളാണ്, ബോദ്ധ്യത ഇല്ലാത്തവരാണ്. 

അറിയാത്തവർ,  ബോദ്ധ്യത ഇല്ലാത്തവർ കാഫിറുകൾ അല്ല. 

അറിയാത്തത് കൊണ്ട് നിഷേധിക്കുന്നവർ കാഫിറുകൾ അല്ല. 

അറിയാത്തതിനാൽ നിർഭത്വം എന്ന ഈമാൻ പ്രാപിക്കാത്തവരാണവർ. 

അറിയാൻ പറ്റില്ല എന്നുപോലും അറിയാത്തത് കൊണ്ട് നിഷേധിക്കുന്നവർ.

ബോദ്ധ്യത എന്ന ഈമാൻ പ്രാപിക്കാനാവാത്തവർ മുഴുവൻ കാഫിറുകൾ അല്ല.

മുസ്ലീംകൾ മുഴുവൻ മൂമീനുകളും അല്ല.

അങ്ങനെ കാഫിറുകളും മൂമീനുകളും അല്ലാത്തവരാണ് മുസ്ലിംകളും അമുസ്ലിംകളും ആയ മഹാമഹാ ഭൂരിപക്ഷവും. 

ജന്മം കൊണ്ടും സാമൂഹ്യമായും എങ്ങനെയായോ അങ്ങനെ തന്നെ സാമൂഹ്യ മുസ്ലീമും ഹിന്ദുവും കൃസ്ത്യാനിയും ആയവർ.

തെരഞ്ഞെടുക്കാതെ, സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താതെ മുസ്ലീമും ഹിന്ദുവും കൃസ്ത്യാനിയും ആയവർ. 

പക്ഷേ, അറിയാത്തവർ, അറിഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെട്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി നിർഭയത്വം പൂകാത്തവർമൂമിനുകളല്ല. 

അറിയാത്തത് കൊണ്ട് വിശ്വസിക്കുന്നതല്ല ഈമാൻ.

അന്വേഷിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മൂടുപടമായി വീണുകിട്ടിയത് കൊണ്ടുനടക്കുന്നതല്ല ഈമാൻ.

അറിയാത്തത് കൊണ്ട് വിശ്വസിക്കുന്നവർ മൂമിനുകളല്ല.

അറിയാത്തത് കൊണ്ട് വിശ്വസിക്കുന്നവർ നിർഭത്വം എന്ന ഈമാൻ പ്രാപിക്കാത്തവരാണ്.

അത്തരക്കാരാണ് മഹാ മഹാ ഭൂരിപക്ഷവും. 

അത്തരക്കാർ തന്നെയാണ് മുസ്ലിംകളും മുസ്ലിംകൾ അല്ലാത്തവരുമായ മഹാ മഹാ ഭൂരിപക്ഷവും.

മുസ്ലിംകളിലും മഹാഭൂരിപക്ഷവും മുസ്ലിംകൾ മാത്രമാണ്, പക്ഷേ മൂമിനീങ്ങൾ ആയിക്കൊള്ളണംഎന്നില്ലാത്തവരുമാണ്.

“നീ (അവരോട്) പറയുക: നിങ്ങൾ ഈമാൻ (നിർഭയത്വം നൽകുന്ന ബോദ്ധ്യത) പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല (വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല) , പകരം നിങ്ങൾ പറയുക നിങ്ങൾ (സാമുദായിക - സാമൂഹ്യ) മുസ്ലിംകളായെന്ന്“  (ഖുർആൻ)

കാരണം, ബോധം കൊണ്ടും ബോദ്ധ്യത കൊണ്ടും വിശ്വാസികളായവർ നിർഭയത്വം ഉള്ളവരാവുക നിർബന്ധമാണ്. 

“നിങ്ങൾ പതിതരാവില്ല, നിങ്ങൾ ദുഃഖിക്കുന്നവരാവില്ല, നിങ്ങൾ മൂമിനീങ്ങളെങ്കിൽ ( നിർഭയത്വംഉള്ളവരെങ്കിൽ, ബോദ്ധ്യത ഉള്ളവരെങ്കിൽ) ഏറ്റവും ഉന്നതർ നിങ്ങളാണ്.”(ഖുർആൻ)

“ആര് അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുന്നുവോ (സൂക്ഷ്മബോധത്തോടെ കാണുന്നുവോ) അവർക്ക് ദുഃഖവും ഭയവും ഉണ്ടാവില്ല.” (ഖുർആൻ)

ആ ബോദ്ധ്യത നൽകേണ്ട, ആ ബോധ്യതക്ക് വേണ്ട, ആ ബോധ്യതയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ വേണ്ടഒന്നാണ്, ബോധമാണ്, ജാഗ്രതയാണ് ഈമാൻ കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ ഉണ്ടാവേണ്ടസൂക്ഷ്മതാബോധം എന്ന തഖ്വ. 

“അല്ലാഹുവിന്റടുത്ത് നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉൽകൃഷ്ടൻ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മതാബോധം ഉള്ളവൻ.” (ഖുർആൻ)

നോക്കൂ:,നോമ്പ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നിനും വേണ്ടിയല്ല; “നിങ്ങൾ സൂക്ഷ്മതാബോധം (തഖ്വ) ഉള്ളവരാവാൻ മാത്രം” (ഖുർആൻ). 

തഖ്വ എന്ന ജാഗ്രത കൂട്ടിയെടുക്കാൻ മാത്രം നോമ്പ്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ കൂടെ ഇല്ലാത്തവർ മുഴുവൻ കാഫിർ അല്ല. 

എന്നെ മനസ്സിലാക്കാത്തവർ മുഴുവൻ കാഫിർ അല്ല.

എന്റെ കൂടെയുള്ളവരാണ് മൂമിൻ എന്നും അർത്ഥമില്ല.

സ്ഥാപിത നിക്ഷിപ്ത സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളും അഹന്തയും വെച്ച് നിഷേധിക്കണം, അറിഞ്ഞതിനെമറച്ചുവെക്കണം കാഫിർ ആവാൻ.

അറിഞ്ഞതിനെ മറച്ചുവെക്കുന്നവൻ, അഥവാ അറിഞ്ഞതും കണ്ടതും മറച്ചുവെച്ച് നിഷേധിക്കുന്നവൻമാത്രമാണ് കാഫിർ.

അറിയാത്തതുകൊണ്ടും അറിയിച്ചത് മനസ്സിലാവാത്തത് കൊണ്ടും മറിച്ചായിരിക്കുന്നവൻ കാഫിർഅല്ല.

അറിയാത്തതു കൊണ്ടും അറിയിച്ചത് മനസ്സിലാവാത്തത് കൊണ്ടും എങ്ങനെയോ അങ്ങനെയായിതുടരുന്നവൻ ഏതൊരു സാമുദായിക മുസ്ലീമിനെയും പോലെ തന്നെ. 

അവൻ എന്ത് വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും പരമകാരുണ്യവാന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ വരുന്നവൻ.

“അവൻ ധിക്കരിച്ചു, അഹങ്കാരം കൊണ്ടു, അങ്ങനെയവൻ കാഫിറുകളിൽ പെട്ടവനായി, (മറച്ചുവെക്കുന്നവനായി, നിഷേധിക്കുന്നവനായി)” (ഖുർആൻ). 

ഇതാണ് നിരാശപ്പെട്ട് നിഷേധിച്ച് പിശാചയ പിശാചിന്റെ പോലും കാര്യത്തിൽ ഖുർആൻ പറഞ്ഞത്. 

അറിവിനെ നിഷേധിച്ചവൻ. അറിഞ്ഞിട്ടും നിഷേധിച്ചവൻ.

ശീലിച്ചതിനും അഹങ്കാരത്തിനും വഴങ്ങി നിഷേധിച്ചാലേ കാഫിറാകൂ, അപ്പോഴേ കാഫിർ ഉണ്ടാവൂ.

അതിനാൽ തന്നെ കാഫിറുകൾ കുറവാണ്. 

ഉള്ളത് മുഴുവൻ കാഫിറുകൾ അല്ല, ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്തവരാണ്. 

അവർ ജനിച്ച വഴിയേ ജീവിക്കുന്നവരാണ്. 

മഹാഭൂരിപക്ഷം മുസ്ലിംകളെയും പോലെ തന്നെ അവരും. 

അനുകരിച്ച്, യാന്ത്രികതയിൽ.

അവരൊക്കെയും ജന്മം കൊണ്ടും സാമൂഹ്യമായും കിട്ടിയത് കൊണ്ടുനടക്കുന്നവരാണ്. 

സ്വാധീനങ്ങളുടെ തണലിൽ സ്വന്തം മുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടവരാണ്, സ്വന്തമായി അഭിപ്രായവുംതീരുമാനവും ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കാത്തവർ.

സ്വന്തമായി അഭിപ്രായവും തീരുമാനവും ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കാത്തവർ. കാഫിറുകളല്ല.

അവർ എല്ലായിടത്തുമുള്ള എല്ലാവരും ആണ്. 

അവർ സാമൂഹ്യ സാമുദായിക മുസ്ലിംകൾ പോലെ കൂടിയാണ്.

അനുകരണവും യാന്ത്രികതയും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്, ഒന്നാവണം ഈമാനും ഈമാൻനൽകുന്ന നിയ്യത്തും നിയ്യത്ത് നൽകുന്ന തഖ്വയും.

കാരണം, ഈമാനും ഈമാൻ നൽകുന്ന നിയ്യത്തും ബോധത്തിലാണ്, ആത്മനിഷ്ഠമായാണ്. ഘോഷ്ടിയിലും ചേഷ്ടകളിലും അല്ല.

അറിവ് നൽകുന്ന ബോധ്യത - അതാണ് ഈമാൻ. 

ബോധ്യത നൽകുന്ന ധൈര്യവും പേടിയില്ലായ്മയും - അതാണ്, ആ നിർഭയത്വമാണ് ഈമാൻ.

ഈമാൻ ഉണ്ടാകാൻ മാത്രമുള്ള ഉറച്ച അറിവും ഉറച്ച കാഴ്ചയും ആർക്കുമില്ല. 

അതുകൊണ്ടാണ് ഖുർആൻ തന്നെ പറയാൻ ഏൽപ്പിച്ചത്: 

“നിങ്ങൾ ഈമാൻ (നിർഭയത്വം നൽകുന്ന ബോദ്ധ്യത) പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല, പകരം നിങ്ങൾ പറയുക നിങ്ങൾ(സാമുദായിക-സാമൂഹ്യ) മുസ്ലിം ആയി” (ഖുർആൻ)എന്ന്.

മുമിൻ (ബോധ്യപ്പെട്ട നിർഭയനയവൻ) തന്നിൽ തുടങ്ങും തന്നിൽ തന്നെ ഒടുങ്ങും.

മുമിന്റെയും മുത്തഖിയുടെയും വഴി ഒറ്റക്കാണ്, ഒറ്റയിലാണ്. അവനും അള്ളാഹുവും നേർക്കാണ്. ഇടയിൽ ആരുമില്ലാതെ.

ഈമാനും തഖ്വയും നിലനിർത്താനും നിർബന്ധമായ ഒരു സംഗതിയുണ്ട്. അത് ഹൃദയ സംസ്കരണമാണ്. സംസ്കരിച്ച് തെളിഞ്ഞ ഹൃദത്തിൽ മാത്രമേ ഈമാനും തഖ്വയും വിത്ത് മുളപ്പിക്കൂ, വേരിറക്കൂ. 

അതുകൊണ്ടാണ് ഖുർആൻ അർത്ഥശങ്ക്കിടയില്ലാത്ത വിധം പറഞ്ഞത്: 

“ആരതിനെ സംസ്കരിച്ചുവോ അവൻ വിജയിച്ചു. ആരതിനെ വൃത്തികെടുത്തിയോ അവൻ പരാജയപ്പെട്ടു.” (ഖുർആൻ)

ഒറ്റക്കും ഒറ്റയിലും ആണെന്ന് എത്ര പറഞ്ഞാലും ആരും ഒറ്റക്കല്ല, ആരും ഒറ്റയല്ല. 

ഒറ്റയെന്ന സർവ്വവും ആയ ദൈവം പോലെയേ എല്ലാവരും ഒറ്റക്കും ആവൂ. 

എല്ലാറ്റിനും ഒപ്പം, എല്ലാം അനുഭവിച്ചും, എല്ലാവരുടെയും അധ്വാനഫലം ഓരോ വറ്റിലും പയറിലും അനുഭവിച്ചും കൊണ്ടുള്ള ഒറ്റയും ഒറ്റക്കും മാത്രമേ ഉള്ളൂ.

തൊലിപ്പുറത്തുള്ളതല്ല കാര്യമായെടുക്കേണ്ടത്. 

തൊലി കളയാനുള്ളതാണ്. 

തേങ്ങായുടെ പൊതിയെ മാത്രം തേങ്ങയായി കണ്ട് മടങ്ങുന്നവന് തേങ്ങ അനുഭവിക്കാൻസാധിക്കില്ല, 

തേങ്ങവെള്ളം രുചിക്കാൻ സാധിക്കില്ല.  

ഈമാൻ എന്ന ബോധ്യതയും അത് നൽകുന്ന സൂക്ഷ്മതാബോധവും ഭക്തിയും ഉള്ളിലാണ്. ആ ഉള്ള്ശുദ്ധമായിരിക്കണം, ശുദ്ധമാക്കിയിരിക്കണം. 

അതാണ് “അതിനെ വൃത്തിയാക്കി സംസ്കരിച്ചവൻ വിജയിച്ചു, അതിനെ കളങ്കപ്പെടുത്തിയവർപരാജയപ്പെട്ടു” (ഖുർആൻ) എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥം.

മണവാട്ടിയുടെ വസ്ത്രം നാട്ടുകാർക്ക് കാണാനുള്ളത് മാത്രം. മണവാളന് അനുഭവത്തിൽ വേണ്ടാത്തത്.

മണവാട്ടിയുടെ വസ്ത്രം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് വേണ്ടാത്തത്. 

മണവാട്ടിയുടെ വസ്ത്രം ഭാരമാണ്, കളയാനുള്ളതാണ്, അനുഭവത്തിൽ നിലനിൽക്കാത്തതാണ്. 

“സൂക്ഷ്മത ഇവിടെയാണ് (ഹൃദയത്തിലാണ്), ഇവിടെയാണ് (ഹൃദയത്തിലാണ്)” (ഹദീസ്) എന്ന്ഉണർത്തുന്നതിന്റെ സാരം അതാണ്.

“നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മതാബോധമുള്ളവൻ“ (ഖുർആൻ)

“അറിയുക: ശരീരത്തിലൊരു ഭാഗമുണ്ട്, അത് നന്നായാൽ ശരീരം മുഴുവൻ നന്നായി. അത്മോശമായാൽ ശരീരം മുഴുവൻ മോശമായി. അറിയുക: അതാണ് ഹൃദയം“ (ഹദീസ്)

സൂക്ഷ്മകണങ്ങൾ കൊണ്ടുണ്ടായ ലോകമാണ്. 

ജീവിതത്തിലെ സർവ്വവും സൂക്ഷ്മവും ചെറുതുമായ കാര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചും ഉപജീവിച്ചുമാണ്. 

വലുതെന്ന് തോന്നുന്ന എല്ലാ സംഗതികളും കാര്യങ്ങളും ഉണ്ടായതും നിലനിൽക്കുന്നതുംസൂക്ഷ്മവും ചെറുതുമായ കാര്യങ്ങളെ കൊണ്ടാണ്.  

വലുതെന്ന് തോന്നുന്ന എല്ലാ സംഗതികളും കാര്യങ്ങളും ജോലികളും ചെയ്യുന്നതും ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നതും സൂക്ഷ്മവും ചെറുതുമായ സംഗതികളും കാര്യങ്ങളും നടന്നുകിട്ടാനാണ്. 

സൂക്ഷ്മവും ചെറുതുമായ കാര്യങ്ങളാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വലുത്.

അണുക്കളും കാണികകളും കോശങ്ങളും ഡിഎൻഎകളും ഇലക്ട്രോണുകളും പ്രോട്ടോണുകളുംന്യൂട്രോണുകളും ഫോട്ടോണുകളും ഒക്കെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വലുത്.

“അല്ലാഹുവിന് അവയുടെ ഇറച്ചിയോ ചോരയോ കിട്ടുന്നില്ല (വേണ്ട ), എത്തുന്നത് (വേണ്ടത്) നിങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സൂക്ത്മതാബോധമാണ് “ (ഖുർആൻ)

അതല്ലാതെ, ജന്മം കൊണ്ട് മുസ്ലീമായത് യോഗ്യതയോ അമുസ്ലിം ആയത് അയോഗ്യതയോ അല്ല.  

കുഫ്രും ഈമാനും തഖ്വയും ജന്മം കൊണ്ടല്ല, ജീവിക്കുന്ന സമുദായം കൊണ്ടല്ല.”, അനുകരണം കൊണ്ടല്ല, അറിയാതെയല്ല.