ബിജെപിയുടെ കൂടെ നിന്നവരുടെയൊക്കെയും ധൈര്യം: സ്വയം കണ്ണടച്ചത് കൊണ്ട് ആരും ഒന്നും കാണുന്നില്ല, അറിയുന്നില്ല എന്ന ധൈര്യം

 കണ്ണടച്ച് പാൽ കുടിക്കുന്ന പൂച്ചകളുടെ ധൈര്യം. 

അതായിരുന്നു സുവേന്ദു അധികാരിയുടെയും ഹിമാന്ത ബിശ്വ ശർമയുടെയും ധൈര്യം. 

അത് തന്നെയായിരുന്നു ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ബിജെപി സഖ്യകക്ഷി മുഖ്യമന്ത്രിമാരുടെയും ധൈര്യം. 

അത് തന്നെയായിരുന്നു ഇലക്ഷൻ കമ്മീഷന്റെയും കമ്മീഷനിലുള്ളതിന്റെയും ധൈര്യം. 

അത് തന്നെയായിരുന്നു സുപ്രീം കോടതി-ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജുമാരുടെ ധൈര്യം. 

കണ്ണടച്ച് കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തി, കാണാൻ ഒന്നുമില്ലെന്ന് വരുത്തി വിധി പറഞ്ഞേക്കുക. ആവിധികളെ രാജ്യ നിയമവും സംവിധാനവും ആക്കുക. 

സനാതന ധർമ്മമെന്നാൽ തോന്ന്യാസവും കളവും ചെയ്യലും പറയലുമാണെന്ന് വരുത്തുക.

പരസ്പരം കള്ളന്മാരും കള്ളന്മാർക്ക് കഞ്ഞിവച്ചുകൊടുക്കുന്നവരും ചൂട്ട് പിടിച്ചുകൊടുക്കുന്നവരും ആയിക്കൊണ്ട്.

അതുകൊണ്ടാണ് നിതീഷ് കുമാറും ചന്ദ്രബാബു നായിടുവും സുശീൽ കുമാർ ഷിന്റെയും വായയിൽ പഞ്ഞിനിറച്ചെന്ന പോലെ ഇത്തരുണത്തിലും ഒന്നും മിണ്ടാതെയിരിക്കുന്നത്. 

അധികാരവും ആയുധവും മീഡിയകളും കയ്യിലുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് കളവിനെയും സത്യമാക്കി മാറ്റാം, ഏത് സാധാരണക്കാരനെയും രാജ്യദ്രോഹിയാക്കി മാറ്റാം എന്നവർ തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉറച്ച ധൈര്യത്തിൽ.

SIR വഴി ആയാലും വോട്ടിങ് മെഷീൻ വഴി ആയാലും ജയിക്കും, ജയിപ്പിക്കും എന്ന ധൈര്യം വെച്ച് കൂടെ നിന്നവരും അധികാരം നേടിയവരും ഇപ്പോഴും അധികാരത്തിൽ തുടരുന്നവരും എല്ലാം ഇതേ മട്ടിൽ ഇതേ ധൈര്യത്തിൽ. തമിഴ്നാട്ടിലെ ജോസഫ് വിജയിയും മറിച്ചല്ല.

അത് തന്നെയായിരുന്നു അമിത്ഷായുടെയും മോദിയുടേയും കള്ളക്കളികളിലുള്ള ധൈര്യം. 

ഒരിക്കൽ കൂടെ കളവിന് നിന്നവർക്ക്, ആ കളവിന്റെ മധുരം പങ്കിട്ടവർക്ക് പിന്നീടൊരിക്കലും ഒഴിഞ്ഞുപോകാൻ പറ്റില്ല. 

അവർ ബിജെപിയുടെ നീരാളിപ്പിടുത്തത്തിലാണ്. ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനത്തിലാണ്. 

അവരെയൊക്കെയും കാലക്രമത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കി അവരെയൊക്കെയും ബിജെപി തന്നെയായിത്തീരുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്ന ബിജെപിയുടെയും ആർ എസ് എസ്സിന്റെയും നീരാളിപ്പിടുത്തത്തിൽ, ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനത്തിൽ.

സ്വയം കണ്ണടച്ചത് കൊണ്ട് ആരും ഒന്നും കാണുന്നില്ല, അറിയുന്നില്ല എന്ന പൂച്ചകളുടെ മൂഡ ധൈര്യം പൂച്ചകളുടെ നിന്നവരുടെയൊക്കെയും ധൈര്യം.

സ്വയം ഇരുട്ടിലായത് കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരും ഇരുട്ടിലാണ്, മറ്റുള്ള ആർക്കും ഒന്നും കാണാനാവില്ല, അറിയാനാവില്ല എന്ന വ്യർത്ഥ ധൈര്യം.

പക്ഷേ, പൂച്ചകളല്ലാത്ത എല്ലാവരും വെളിച്ചത്തിൽ എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്.

ഈ പൂച്ചകൾ പാൽ കുടിക്കുന്നതും, പാൽ കുടിക്കുന്ന വഴിയിൽ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളായ പാത്രങ്ങൾ മുഴുവൻ തട്ടിവീഴ്ത്തി പൊളിക്കുന്നതും പട്ടാപ്പകലിലാണ് അവർ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഈ പൂച്ചകളുടെ അധീനതയിൽ തന്നെയായിപ്പോയി ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളായ പാത്രങ്ങൾക്ക് വേറെന്ത് വിധി!!!

കാണുന്നവർ കണ്ടുനിന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

ദൂരെ നിന്ന്. 

പക്ഷേ, പാത്രങ്ങൾ തട്ടിവീണെന്ന് പറയുന്നവർ അത്തരം പാത്രങ്ങളുടെ വിരുദ്ധരെന്ന് മാത്രം പൂച്ചകൾ, കള്ളന്മാർ വിധിയെഴുതി.

SIR വഴി ആയാലും വോട്ടിങ് മെഷീൻ വഴി ആയാലും, അമിത്ഷായുടെയും മോദിയുടേയുംഇലക്ഷൻ കമ്മീഷനെ വെച്ചുള്ള ആ കള്ളക്കളി ഇതുവരെയും കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ബിജെപിയെയും സുവേന്ദു അധികാരിയെയും ഹിമാന്ത ബിശ്വ ശർമയെയും ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ബിജെപി ഇതര സഖ്യകക്ഷി മുഖ്യമന്ത്രിമാ ജയിപ്പിച്ചു. എല്ലാതരം ഭരണവിരുദ്ധ വികാരത്തെയും മറികടക്കാനുള്ള മുഴുവൻ കണക്കുകളും മുൻകൂട്ടി കണ്ട് ഒപ്പിച്ചുവെച്ചു കൊണ്ട്. 

വാരാണസിയിൽ തോൽക്കുമായിരുന്ന മോദിയെ വരെ ആവഴിയിൽ ജയിപ്പിച്ച വിധി ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു കൊണ്ട്. 

കള്ളന്മാരുടെയും തെമ്മാടികളുടെയും നേതാക്കൾ ഏതുവിധേനയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്, ജയിച്ചുതന്നെ ആയിരിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന ലിഖിത-അലിഖിത നിയമം പൂർണമായും കൃത്യമായും നടപ്പിൽ വരുത്തിക്കൊണ്ട്.

എങ്കിലും പൂച്ചകൾക്ക് ചുറ്റും കണ്ടനിൽക്കുന്നവർ അത്യധികമായിരിക്കുന്നു. 

പക്ഷേ, പൂച്ചകൾ ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്ത മട്ടിൽ. 

അറിയില്ലെന്ന് വരുത്തി, ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ, ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്ന പോലെ മാത്രം പൂച്ചകൾ.

നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു, നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. 

കണ്ടുനിന്നവർ നൂറായിരം തെളിവുകളുടെ പിൻബലത്തിലാണ്.

അവർ കണ്ടതാണ് അവർ വിളിച്ചുപറയുന്നത്. 

കണ്ണടച്ചാൽ ഇരുട്ടാവും, ആ ഇരുട്ട് കൊണ്ട് സകല പഴുതുകളും ഓട്ടകളും അടച്ചുപിടിക്കാമെന്ന ധൈര്യം ഈ പൂച്ചകളുടേത്, കള്ളന്മാരുടേത്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ കണ്ണടച്ച് പാൽ കുടിച്ച പൂച്ച , ഇപ്പോഴും എപ്പോഴും അങ്ങനെ കണ്ണടച്ച് പാൽ കുടിക്കാമെന്ന ധൈര്യത്തിൽ. 

കണ്ണടച്ച് കുടിക്കുന്നു എന്ന ഒരൊറ്റ ന്യായം വെച്ച് തങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് ധരിക്കുന്ന പൂച്ചകൾ ഇപ്പോഴും പാൽ കണ്ണടച്ച് കുടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. 

എലിയെ പിടിക്കാത്ത, എലിയെ പിടിക്കില്ലെന്നുറപ്പിച്ച പൂച്ചകൾ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളായ പാത്രങ്ങൾ തകർത്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

കയ്യിലുള്ള നഖങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഇനിയങ്ങോട്ട് അധികാരമെന്നാലും അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് സ്വയം നശിപ്പിച്ച ഭരണാഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളെന്നാലും എന്ന് വരുത്തിയ, വരുത്തുന്ന ധൈര്യത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ പൂച്ചകൾ. 

അധികാരമുപയോഗിച്ച് കളവുകൾ ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞാൽ ആ കളവുകൾ സത്യമാവും എന്ന് ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്ന പൂച്ചകൾ.

ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത, വെറുപ്പും അസൂയയും പേറിനടക്കുന്ന സമൂഹത്തെ ഉപയോഗിച്ച് അത് തെളിയിക്കുന്നു കണ്ണടച്ച് പാൽ കുടിച്ച, കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന,  ഭരണാഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങൾ തകർത്ത പൂച്ചകൾ.

Question to Abbas Aragchi : Do you trust Trump? My answer is: who is this Trump that he should be trusted?

An NBC News interviewer asks:

Whom?

Iran's Foreign Minister, Abbas Araghchi.

"Do you trust Trump?"

Anyone hearing this question would laugh, and laughter is the fitting response.

Along with a counter-question: who is this Trump that he should be trusted?

Asking again, in bewilderment: why would anyone trust Trump, or why should they?

And pointing out precisely what quality Trump has, better than any street thug, that would earn him respect.

It was a question that inspired contempt for the one asking it.

So on hearing it, the only path left to anyone is to stifle a laugh at the questioner's wretched plight, a maddening fate.

A mocking laugh that comes only at the sight of a foolish king's nakedness.

A mocking laugh at the questioner's servility toward a naked occupying power.

A laugh at a question that the occupier's shoe-lickers love to ask.

Araghchi should have replied that he didn't understand the question.

With the counter-question: Trump is not the name of some new god or avatar to be believed in, is it?

Araghchi should also have asked back whether there is anyone in the world, or could ever be, who trusts Trump.

Is the questioner mistakenly calling the fear of military might "trust"?

I don't know.

People fear thugs not out of trust but out of distrust.

Fear of thugs comes from the insecurity that distrust creates.

Did the NBC questioner fail to grasp this?

Is the NBC questioner sugar-coating with chocolate the act of cowering and cringing before a threat, and calling it trust?

Is the fear produced by someone's distrust and suspicion of Trump "trust"?

The fear of the danger this reckless man creates, and the submission that fear breeds: is that trust?

Submission born of fear is nothing but helplessness.

Lambs do not trust or respect wild beasts; they distrust them.

Sensing danger through that distrust, they fear it in advance.

Not just Third World countries like India, but even many European countries known as the First World are living in fear.

When military power is in a fool's hands, everyone should be afraid. That is America and Trump.

Especially when that fool uses his weapons and power:

To portray wisdom as foolishness,

To turn the wise into fools,

To pass off truth as falsehood,

To punish truthful and good people by branding them extremists and terrorists.

Someone who tries to rule the world driven by profit alone will cause any kind of harm.

Someone who decides good and evil, right and wrong, solely to benefit himself and his cronies.

The fear is of the weapons and power of this foolish, vile man and his gang;

Beyond that, no one has any faith in his or his gang's justice or truth.

Everyone else lives in fear caused by the fool and his folly, and in the helplessness that fear brings.

Then in the servility that helplessness creates, in spinelessness.

The language of their servility is not that of wisdom, courage, principle or dignity.

Either it is falling silent, for lack of any alternative, against the aggressor's aggression.

Or it is a cruel, sportive "neutrality" of silence.

They become dogs waiting outside Trump's doorstep for the scraps, bones and thorns they imagine he will toss to them.

Abbas Araghchi did not say he failed to understand the question; he should have.

Saying he didn't understand the question would have been the best possible answer.

He should also have answered by asking back: why should anyone trust Trump, does anyone in the world actually trust him, would they in any way?

But as Iran's foreign minister, within what his judgment allowed, he did something else instead.

Another firm reply:

"Our trust is in ourselves."

A dignified, spirited reply that does not lick the shoes of occupying powers: a reply overflowing with Araghchi's wisdom.

A firm reply that their faith lies in God, in divine truth, in social justice, in non-exploitative ideals of faith.

Not that anyone, Iran included, should trust outsiders:

Not the enemy who lies in wait to attack, not the one who hunts down the weak, attacks them and steals their wealth.

Not the one who attacks and exploits the unarmed while they are still unarmed.

Not those who wear the veil of deceit and hypocrisy.

Not those who, veiled, call you to talks and attack you during the talks and under cover of them.

Our trust is in standing with heads held high, without cringing before occupying fascist powers, and in ourselves, standing that way.