Nothing that makes me "I" is me, or mine.

Being honest in conscience, and before conscience

If I speak truthfully, in my conscience and before my conscience, what I can say is:

I am not.

Nothing is mine.

Nothing that makes me "I" is me, or mine.

Neither I nor anything of mine was determined by me...

That is what I would say.

Truthful in conscience and before conscience, I cannot say:

That I am God,

That I am equal to God.

At most I might say that I am not.

I might say that what is, is all there is,

and that what is, is God alone.

Even then:

I cannot say that the one who always is,

who always remains,

who was there from the very beginning,

is this "I",

or that this "I" is God.

Among the countless billions of things and cells that make me what I am, I cannot determine, decide, control, or arrange even one.

For someone who cannot do any of this to say "I am God," I would have to suffer from a kind of mental illness that inflates the ego and then insists it is not ego.

Therefore, when I am truthful in conscience and before conscience, all I can say is:

"I don't know."

When I am truthful in conscience and before conscience, all I can do is:

Call ignorance knowledge,

Call incapacity capability,

Consider weakness to be strength,

Regard helplessness as complete help,

Describe a state of total dependence, with nothing to hold on to, as independence,

And claim that standing unfree, with no choice at all, is freedom.

സത്യസന്ധതയെയും ആത്മാർത്ഥതയെയും ന്യായവും മറയുമാക്കാൻ പറ്റില്ല, പാടില്ല.

സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും ഉണ്ടായിരിക്കാം, വേണമെങ്കിൽ അവകാശപ്പെടുകയും ആവാം.

അവകാശപ്പെടുന്നത് കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്നതല്ല, പലപ്പോഴും അവകാശപ്പെടുന്ന മാത്രയിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാവും സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും.

അവകാശപ്പെടൽ ആവശ്യപ്പെടുന്ന അഭിനയത്തിന്റെ ചൂടേറ്റ് ഉരുകിയൊലിച്ചു പോകുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളി മാത്രമാവും സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും.

സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും ഉണ്ട് എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം നാം ചെയ്യുന്ന, പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശരിയായിക്കൊള്ളണം എന്നില്ല. 

സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും ഉണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാം ചെയ്യില്ല, എല്ലാം ഏറ്റെടുക്കില്ല, എന്തും പറയില്ല.

നാം ചെയ്യുന്ന, പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശരിയാവാനുള്ള ഏക ന്യായം അവ ശരിയാവുക എന്നത് മാത്രമാണ്. 

നാം ചെയ്യുന്ന, പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശരിയാവാനുള്ള ഏക ന്യായം ശരി എന്തെന്നറിയുക, എന്തെന്നറിഞ്ഞ ശരി വെച്ച്, അതിന്റെ മാനങ്ങളും മാനദണ്ഡങ്ങളും അനുസരിച്ച് ചെയ്യുക, പറയുക എന്നത് മാത്രമാണ്.

സത്യസന്ധനാണ്, ആത്മാർത്ഥതയോടെയാണ് എന്ന വാദം വെച്ച് എന്തും പറഞ്ഞുകൂടാ, എന്തും ചെയ്തുകൂടാ..

സ്നേഹിച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ചും ചുംബിച്ചും ഒരാളെ ശ്വാസംമുട്ടിക്കാം, ആ ശ്വാസംമുട്ടൽ കൊണ്ട് തന്നെ ഒരാൾ കൊല്ലപ്പെടാം, ഒരാളെ കൊല്ലാം.

എന്തും പറയാതിരിക്കുക, ചെയ്യാതിരിക്കുക എന്നതിലേക്കാണ് സത്യസന്ധതയും ആത്മാർത്ഥതയും ഒരാളെ എത്തിക്കേണ്ടത്.

അറിയുന്നത് മാത്രം പറയുക, ചെയ്യുക, ഏറ്റെടുക്കുക എന്നതിലേക്കാണ് സത്യസന്ധത ഒരാളെ എത്തിക്കേണ്ടത്.

അറിയാത്തത് ചെയ്യാതിരിക്കാനും പറയാതിരിക്കാനും ഏറ്റെടുക്കാതിരിക്കാനും അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ അഭിപ്രായം പറയാതിരിക്കാനും ഉള്ള ശ്രദ്ധയിലേക്കും ജാഗ്രതയിലേക്കും മാറിനിൽക്കലിലേക്കും ആണ് സത്യസന്ധത ഒരാളെ നയിക്കേണ്ടത്.

സത്യസന്ധനാണ്, ആത്മാർത്ഥമാണ് എന്നും പറഞ്ഞ് ഏത് അറിയാത്ത പണിയും ചെയ്തുകൂടാ. 

ഏത് അറിയാത്ത പണിയും ചെയ്യുന്നത്, പറയുന്നത്: ചെയ്യാവുന്ന, പറയാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റും പാതകവും അക്രമവും ആയിരിക്കും.

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ വെറും സത്യസന്ധതയെയും ആത്മാർത്ഥതയെയും ന്യായവും മറയുമാക്കാൻ പറ്റില്ല, പാടില്ല.

ശരി എന്തെന്നറിഞ്ഞും പഠിച്ചും ചെയ്യുന്നവരും പറയുന്നവരും മാത്രമേ ശരിയാവുന്നുള്ളൂ, ശരിയും നീതിയും ചെയ്യുന്നുള്ളൂ, പറയുന്നുള്ളൂ.

ശരിയായി അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതും പറയുന്നതും ഏറ്റെടുക്കുന്നതും രാജാവായാലും പ്രധാനമന്ത്രി ആയാലും പുരോഹിതനായാലും അക്രമി മാത്രമാണ്, അനീതി മാത്രം, പാതകം മാത്രം പറയുന്നവനും ചെയ്യുന്നവനും ആണ്.

****** 

Claiming to be sincere and earnest gives no license to say anything or do anything.

May have sincerity and earnestness, and one may even claim them if one wishes.

Sincerity and earnestness don't come into being through the claiming. 

Often sincerity and earnestness are lost the very moment they are claimed.

Sincerity and earnestness become just a drop of dew, melting away in the heat of the performance that claiming demands.

Having sincerity and earnestness doesn't by itself mean that what all we do and say is right.

If one truly has sincerity and earnestness, one will not do everything, won’t take on everything, or won’t say anything.

The only justification for what we do and say being right is that it is right.

The only justification is to know what is right, and then to act and speak according to its dimensions and standards.

Claiming to be sincere and earnest gives no license to say anything or do anything.

One can smother a person with loving embraces and kisses. A person can die of that smothering, and a person can be killed by it.

Sincerity and earnestness should lead a person to not saying and not doing just anything.

Sincerity and earnestness should lead a person to say, do, and undertake only what he knows.

It should lead to care, vigilance, and stepping back: not doing, not saying, not taking on what one doesn't know, and not giving opinions on matters one doesn't understand.

Under the banner of being sincere and earnest, one must not do work one doesn't understand.

Doing or saying anything about what one doesn't know is the greatest wrong, crime, and violence one can commit.

If one does so, mere sincerity and earnestness cannot, and must not, serve as a justification or a shield to escape responsibility for the consequences.

Only those who know what is right, who have studied it, and who act and speak accordingly are actually right, and only they do and speak what is right and just.

Anyone who acts, speaks, or takes on something without truly knowing, whether king, prime minister, or priest, is nothing but an aggressor. They speak and do only injustice and wrong.

ഫ്രാൻസിലെ പ്രതിഷേധസമരവും 2014 ന് ശേഷമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കഥ

ഫ്രാൻസിലെ സമരത്തിന് കാരണം: 

ജീവിതച്ചിലവ് വർദ്ധനവ്. 

നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില വർദ്ധനവ്.

ആ ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം ജനം ഇളകിമറിഞ്ഞു, ഭരണകൂടത്തെ ശക്തമായി ചോദ്യംചെയ്യുന്നു, വിറപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയിലോ?

2014 ന് ശേഷമുള്ള ഇന്ത്യയുടെ കഥ ഒന്നോർത്തുനോക്കൂ. 

ഇന്ത്യയിൽ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വിലയും ജീവിതചിലവും നികുതിയും രണ്ടിരട്ടിയുംമൂന്നിരട്ടിയും വർദ്ധിച്ചു. 

ഇന്ത്യയിൽ ഈ കാലയളവിൽ വിലകുറഞ്ഞത് മനുഷ്യന് മാത്രം, കളവിനും വെറുപ്പിനും മാത്രം. 

പക്ഷേ, എത്രയെല്ലാം ജീവിതചിലവും വിലയും നികുതിയും കൂടിയാലും സഹിച്ചു കുത്തിയിരിക്കുകമാത്രമല്ലാതെ പ്രതികരണത്തിന്റെ ഒരാളനക്കവും ഉണ്ടായില്ല ഇന്ത്യയിൽ.

ചരിത്രപരമായി തന്നെ, ജാതീയമായി തന്നെ, അധിനിവേശപ്പെടുന്ന, ചോദ്യം ചെയ്യാതെ എല്ലാംസഹിക്കുന്ന മനസ്സ് പേറിനടക്കുന്ന ജനതയാണ് ഇന്ത്യക്കാർ എന്നതാണ് ഇന്ത്യ കുലുങ്ങാതിരിക്കാൻപ്രധാനമായും കാരണം.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഫ്രഞ്ചുകാരെയും യൂറോപ്യൻസിനെയും പോലെ ഇന്ത്യക്കാർ പ്രതികരിക്കില്ല, സമരോന്മുഖരാവില്ല, ഭരണകൂടത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തു കുലുക്കില്ല. 

പൊതുവേ ഇന്ത്യക്കാർക്ക് പ്രതികരിക്കാനും സമരം ചെയ്യാനും സാധിക്കില്ല. 

പ്രതികരിക്കാനും സമരം ചെയ്യാനും സാധിക്കാതെ ഒളിച്ചോടുന്നതിന് ഇന്ത്യക്കാർ കൊടുത്തസുന്ദരനാമങ്ങൾ കൂടിയാണ് സന്യാസം, ധ്യാനം, യോഗ എന്നിത്യാതികൾ.

ഇന്ത്യക്കാർ പ്രതികരിക്കില്ലെന്നും, ശവാസനത്തിൽ ശവംകണക്കെ കിടക്കുമെന്നും ഈ ഭരണകൂടംപരീക്ഷിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയ സംഭവമായിരുന്നു നോട്ട് നിരോധനം. 

ഒരുപകാരവും ചെയ്യാതെ എല്ലാവരെയും ഒന്നടങ്കം ഉപദ്രവിച്ച, തെരുവിൽ വലിച്ചിഴച്ച ഏക പരിപാടി.

എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടും അടിമകളെ പോലെ സഹിച്ചും എല്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നവരായിരിക്കുംഇന്ത്യക്കാരെന്ന് അടിവരയിട്ട് തെളിയിച്ചു കൊടുത്ത സംഭവം.

അതാണ് ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ധൈര്യം. 

അതുവെച്ചാണ് പിന്നീടങ്ങോട്ട് വോട്ടിനും പൗരത്വത്തിനും വേണ്ടിവരെ ജനങ്ങളെ തെരുവിൽ ഇതേഭരണകൂടം ക്യൂ നിർത്തിയത്. 

അതോടെയാണ് ജനങ്ങൾ ഭരണത്തെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനും പേടിപ്പിക്കുന്നതിനും പകരംജനങ്ങളെ ഭരണകൂടം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന, പേടിപ്പിക്കുന്ന കോലത്തിൽ ആയത്.

ഇനി, അഥവാ ആരെങ്കിലും ചിലർ ഇന്ത്യയിൽ പ്രതികരിക്കുമെന്നും സമരം ചെയ്യുമെന്നും വന്നാലുംഭരണകൂട സംഘത്തിന് പേടിയില്ല എന്നായതും അങ്ങനെയാണ്.

എന്തുകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും ചിലർ ഇന്ത്യയിൽ പ്രതികരിക്കുമെന്നും സമരം ചെയ്യുമെന്നും വന്നാലുംഭരണകൂടത്തിന് പേടിയില്ല?

1. ഇന്ത്യയുടെ വലുപ്പം കാരണം ഒരു സമരവും പ്രതികരണവും എവിടെയും എത്തില്ല എന്ന ധൈര്യംഅവർക്ക് നൽകുന്നതിനാൽ. ഇന്ത്യയുടെ വലുപ്പം ഭരണകൂട സംഘത്തിന് എന്ത് തിരിമറികളുംതരികിടകളും നടത്താനുള്ള അവസരമൊരുക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ധൈര്യം.

2. ഏത് സമരത്തെയും പ്രതികരണത്തെയും എവിടെയും എത്തിക്കാതിരിക്കാതിരിക്കാൻ ഇന്ത്യയുടെവലുപ്പത്തെ തന്നെ ഉപയോഗിക്കാൻ ഭരണകൂട സംഘത്തിന് സാധിക്കും എന്ന ധൈര്യമുള്ളത്കൊണ്ട്.

3. ഇന്ത്യ പോലുള്ള ഇത്രവലിയ രാജ്യത്തിലും ഇത്രവലിയ ജനത്തിനിടയിലും ഏത് സമരവുംപ്രതികരണവും വിജയിപ്പിക്കാൻ വലിയ വിഭവങ്ങൾ വേണ്ടിവരും. 

4. ഓർഗാനിക്കായി ഉണ്ടാവുന്ന ഒരു പ്രതികരണത്തിനും സമരത്തിനും ഇന്ത്യ മുഴുവൻ ചലിപ്പിക്കാനുംപടർത്താനും വേണ്ട സമ്പത്തും വിഭവങ്ങളും ഉണ്ടാവില്ല, കിട്ടില്ല എന്ന ധൈര്യം മുഴുവൻ സമ്പത്തുംവിഭവങ്ങളും കൈക്കലാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഭരണകൂട സംഘത്തിനുണ്ട് എന്നതിനാൽ. 

5. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സമരങ്ങളും പ്രതികരണങ്ങളും അതിനെ നിലനിർത്താൻവേണ്ട വിഭവങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, കിട്ടാതെ, അതിന് വേണ്ട ശ്വാസവായുവും ദാഹജലവും ഇല്ലാതെ, കിട്ടാതെ ശ്വാസംമുട്ടിയും ദാഹിച്ചും സ്വയം മൃതിയടയും എന്ന ഉറപ്പുള്ള ധൈര്യം. ഇതും രാജ്യത്തെവിറ്റും കൊള്ളയടിച്ചും സർവ്വസമ്പത്തും കുമ്മിഞ്ഞുകൂട്ടിവെച്ച ഭരണകൂട സംഘത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ളധൈര്യം .

6. ഇന്ത്യൻ ജനത വിവരമില്ലാത്ത പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളാണ്, അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചാണ്.  എന്നതിനാൽ തന്നെ, ഈ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ ഇന്ത്യൻ ജനതയെ ഭരണകൂട സംഘത്തിന് അവരുടെവിഭവങ്ങകളും സമ്പത്തും വാർത്താമാധ്യമങ്ങളും വെച്ച് ഏത് വിധേനയും എളുപ്പംതെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനും വിഭജിക്കാനും സാധിക്കും എന്നത്.

7.  യൂറോപ്യൻ ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇന്ത്യയിൽ ജനാധിപത്യം വോട്ട്ചെയ്യുന്നുവെന്ന വെറും തോന്നലിൽ മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ മുഴുവൻജനാധിപതിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളും ജനങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ നിന്നും പുറത്താണ്. മുഴുവൻ അന്വേഷണഏജൻസികളും കോടതികളും പോലീസും പട്ടാളവും വാർത്താമാധ്യമങ്ങളും ഭരണകൂടത്തിന്സംഘത്തിന് വിറ്റുപോയിരിക്കുന്നു, സ്വന്തമായിരിക്കുന്നു. എന്നത് കൊണ്ടും എല്ലാവിധപ്രതികരണങ്ങളേയും സമരങ്ങളെയും നാനാവിധ വഴികളിലൂടെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനാവും എന്നതാണ്വർത്തമാനകാല ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂട സംഘത്തിന്റെ ധൈര്യം.