ഒന്നെന്നാൽ ഒന്നുമില്ലായ്മ. ഒന്നുമില്ലായ്മയെന്നാൽ ഒന്ന്: ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്.

ഖുർആൻ: തീ, വെളിച്ചം, ചൂട്, മാലാഖ, ജിന്ന്………

തീയുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം, അതുപോലെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഉല്പന്നമാകുന്ന, ഉപോല്പന്നമാകുന്ന ഏത് തരം വെളിച്ചവും ചൂടും….

വിളക്ക് കത്തിയാൽ, എണ്ണയൊഴിച്ച് വിളക്ക് കത്തിച്ചാൽ, സൂര്യൻ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ഉണ്ടാകുന്ന വെളിച്ചവും ചൂടും. 

ഇലക്ട്രോ മാഗ്നെറ്റിക് വേവും അൾട്രാവയലറ്റ് രശ്മികളും എക്സ്റേയും ഗാമാറേയും മറ്റെന്തുമായ എല്ലാറ്റിനെയും വെളിച്ചവും വെളിച്ചത്തിന്റെ അവാന്തരവിഭാഗവുമായി പരിഗണിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും സംഗതി അപ്പടി തന്നെ.

ഫലത്തിൽ തീ തന്നെയാണ്, തീയിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ്, എന്തെങ്കിലുമാണ്, എന്തിൽനിന്നെങ്കിലുമാണ് നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന വെളിച്ചവും ചൂടും.

നമ്മളറിയുന്ന, നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന വെളിച്ചവും ചൂടും സ്വയം ഭൂവല്ല, സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നതല്ല. ആദ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നല്ല, എപ്പോഴും ബാക്കിയാവുന്നതല്ല.

വെളിച്ചം ഫലത്തിൽ ഒരു സംഗതിയാണ്, പദാർഥമാണ്.

വെളിച്ചമുണ്ടാകുന്നത് ഒരു സംഗതിയിൽ നിന്നാണ്, പദാർത്ഥത്തിൽ നിന്നാണ്.

വെളിച്ചത്തിന് പിന്നിൽ വെളിച്ചത്തെ വെളിച്ചമാക്കുന്ന, വെളിച്ചത്തെ അയക്കുന്ന മറ്റൊന്നുണ്ട്. തീയുണ്ട്, വിളക്കുണ്ട്, സൂര്യനുണ്ട്, കാരണമുണ്ട്, പിതാവുണ്ട്.

വേണമെങ്കിൽ നമ്മളറിയുന്ന, നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന ഇരുട്ടും തണുപ്പും സ്വയം ഭൂവാണെന്ന് പറയാം, പറഞ്ഞുപോയേക്കും.

നമ്മളറിയുന്ന, നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന ഇരുട്ടിന് പിന്നിൽ നമ്മളറിയുന്ന, നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന മറ്റൊന്നില്ല, തീയില്ല, വിളക്കില്ല, സൂര്യനില്ല, കാരണമില്ല, പിതാവില്ല. 

ഇരുട്ട് സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നതാണെന്ന് ഒരുപക്ഷേ പറയാം.

പ്രത്യേകിച്ചും നമുക്ക് ബാധകമായ നമ്മുടെ തന്നെ മാനത്തിൽ നിന്നും ആപേക്ഷിക ലോകത്ത് നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ വെളിച്ചം സ്വയം ഭൂവല്ല. ഇരുട്ട് സ്വയം ഭൂവാണ്. 

ആദ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നതും, ഒന്നുമില്ലാതായാലും, ഉണ്ടായും ഉണ്ടാക്കിയും ഉണ്ടാവുന്ന ചൂടില്ലാതായാലും, ബാക്കിയാവുന്നത് ഇരുട്ട്, തണുപ്പ്.

ആദ്യമേ ഇല്ലാതിരുന്നതും എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായാൽ മാത്രം, എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കിയാൽ മാത്രം, ഉല്പന്നമായും ഉപോല്പന്നമായും ഉണ്ടായിവരുന്നത് വെളിച്ചം.

നമ്മുടെ ആപേക്ഷിക ലോകത്തെ അത്യാവശ്യം കാരണം, നമ്മുടെ പ്രധാന ജീവിതോപാധിയാണ് എന്നത് കാരണം, നമ്മുടെ ജീവൻ നാമ്പിടാനും കൊരുക്കാനും കാരണമാണ് എന്നതിനാൽ വെളിച്ചത്തെയാണ് നാം ആത്യന്തികതയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച്, അതിനാൽ തന്നെ സത്യവുമായും ദൈവവുമായും വരെ ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നതും കാണിക്കുന്നതും. 

ഇരുട്ട് പിന്നീട് കയറിവരുന്ന അസത്യമാണ്, ഇരുട്ടിന്റെ ശക്തികൾ അസത്യത്തിന്റെ ശക്തികളാണ് എന്നുവരെ നാം വരുത്തുംവിധം, പറയുംവിധം.

വെളിച്ചത്തെ അസത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാണെന്ന് കണ്ണടച്ച് പറയാൻ മാത്രം വ്യക്തതയും ഉറപ്പും ഇല്ലെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ പിന്നീട് കയറിവരുന്നത് വെളിച്ചമാണ്, വെളിച്ചത്തിന്റെ ശക്തികളാണ്.

ആപേക്ഷിക ലോകത്ത് നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ പോലും സ്വയം നിരാശ്രയമായി ഉണ്ടാവുന്ന, സ്വയംനിരാശ്രയമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല വെളിച്ചം. 

പക്ഷേ, ആപേക്ഷിക ലോകത്ത് നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ പോലും സ്വയം നിരാശ്രയമായി ഉണ്ടാവുന്ന, സ്വയം നിരാശ്രയമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഇരുട്ട്.

നമുക്ക് നേരിട്ടറിയാത്ത ആത്യന്തികതയിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ വിഷയം വേറെയാണെന്ന് പറയാം. വെളിച്ചം തന്നെ ഇല്ല, ഇരുട്ട് തന്നെയില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം.

എന്തുകൊണ്ട് നമുക്ക് നേരിട്ടറിയാത്ത ആത്യന്തികതയിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ വെളിച്ചം ഇല്ല, ഇരുട്ട് ഇല്ല, ഒന്നുമില്ല. ഒന്നും ഒന്നുമായില്ല എന്ന് പറയുന്നു?

രണ്ടുണ്ടെങ്കിലല്ലേ, രണ്ടിനെ രണ്ടായി കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലല്ലേ ഒന്നായ ഇരുട്ട് ഉണ്ട് എന്നും വരും.

ആത്യന്തികതയിൽ രണ്ടില്ല, നന്മയും തിന്മയും ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും ദൈവവും പിശാചും വേറെ വേറെ ഇല്ല. 

കാണുന്ന കണ്ണില്ലെങ്കിൽ എന്തിരുട്ട്, എന്ത് വെളിച്ചം?

പകരം, ആത്യന്തികതയിൽ ഉള്ളതേ ഉള്ളൂ. 

ഉണ്ടെന്ന് പോലും പറയേണ്ടിവരാത്ത ഉള്ളതേ ഉള്ളൂ. 

ആ ഉള്ളതിനെ ആപേക്ഷിതയിൽ നിന്ന് സങ്കല്പിച്ച് ദൈവമെന്ന് വിളിച്ചാലും, മറ്റെന്ത് വിളിച്ചാലും ശരി, ഉള്ളതേ ഉള്ളൂ. 

കാഴ്ചക്കാരനായ രണ്ടാമൻ ഇല്ലെങ്കിൽ, കാണപ്പെടുന്ന കാഴ്ചക്ക് ഒന്നല്ലാത്ത മറ്റൊന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെങ്ങിനെ ഇരുട്ട് ഇരുട്ടെന്നും വരും?

ആത്യന്തികതയിൽ ഉള്ളതെന്തോ ഉള്ളതെന്ന് പോലും പറയാൻ സാധിക്കാത്ത വിധം, ഉള്ളതെന്ന് പറയാൻ വേറിട്ട രണ്ടാമൻ ഇല്ലാത്തവിധം ഉള്ളത് ഉള്ളതായി നിലകൊള്ളുന്നു. അത്രയേഉള്ളൂ.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആത്യന്തികതയിൽ വെളിച്ചം, ഇരുട്ട് എന്നതേ ഇല്ല. 

ആത്യന്തികതയിൽ ഒന്നെന്ന് പറയാൻ സാധിക്കാത്ത വിധം ഒന്ന് മാത്രം.

ആത്യന്തികതയിൽ ഒന്നെന്ന് പറയാൻ സാധിക്കാത്ത വിധം എല്ലാം ഒന്നായി തീരുന്നു. 

രണ്ടില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഒന്നും ഇല്ല, ഒന്നെന്നും ഇല്ല, ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല, ഒന്നെന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്നതിനാൽ ആത്യന്തികതയിൽ ഒന്നില്ല, ഒന്നുമില്ല. 

ഒന്നെന്നാൽ ഒന്നുമില്ലായ്മയെന്നും ഒന്നുമില്ലായ്മയെന്നാൽ ഒന്നെന്നും ആത്യന്തികതയിൽ അർത്ഥം. 

ലാ ഇലാഹ (ഒന്നുമില്ല, ഒരു ദൈവവുമില്ല) എന്നത് അല്ലാഹു (ഉള്ളതായ ഉള്ളത്). 

അല്ലാഹു (ഉള്ളതായ ഉള്ളത്) എന്നത് ലാ ഇലാഹ (ഒന്നുമില്ല, ഒരു ദൈവവുമില്ല). 

അതിനാൽ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്.

ഒന്ന് ഇല്ലെന്നതിനാൽ ഒന്നെന്ന് പോലും പറയാനാവാത്ത ഒന്ന് മാത്രമാവും വെളിച്ചമായാലും ഇരുട്ടായാലും. 

വെളിച്ചമെന്നും ഇരുട്ടെന്നും വകതിരിക്കുന്ന പേരും വിശേഷണവും ഇല്ലാതെ. 

പ്രത്യേകിച്ചും അങ്ങനെ വകതിരിക്കുന്ന ആപേക്ഷിക മാനം ഇല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലാതെ.

പേരുകളും വിശേഷണങ്ങളും ആപേക്ഷികതയിൽ മാത്രം, ആപേക്ഷിക ലോകത്ത് തിരിച്ചറിയാനും ആപേക്ഷിക ലോകത്തിന് മനസ്സിലാവാനും മാത്രം. 

പേരുകളും വിശേഷണങ്ങളും ആപേക്ഷികതയിലെ വെറും സൂചികകൾ, വെറും ആയത്തുകൾ.

ഒന്ന് മാത്രമാകുമ്പോൾ ആ ഒന്ന് പോലുമല്ലാത്ത ആ ഒന്നിന് ഒന്നെന്നും ഒന്നല്ലെന്നും പേരുണ്ടാവില്ല, സൂചിക വേണ്ടതില്ല.

വ്യതിരിക്തമാക്കുന്ന മറ്റൊന്ന് ഇല്ലാത്തതിനാൽ, പശ്ചാത്തലം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആത്യന്തികതയിൽ ഒന്നില്ല, ഒന്നുമില്ല. 

വ്യതിരിക്തമായി നിന്ന് ഒന്നെന്ന് വിളിക്കാനുള്ള മറ്റൊന്ന് ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഒന്നില്ല, ഒന്നുമില്ല. 

പശ്ചാത്തലം ഇല്ലെങ്കിൽ ചിത്രം ഇല്ലാതാവുന്നത് പോലെ ഒന്നും ഇല്ലാതാവുന്നു ആത്യന്തികതയിൽ.

*******

വെളിച്ചം സ്വയം ഭൂവല്ല. 

വെളിച്ചം ഉല്പന്നമോ ഉപോൽപന്നമോ മാത്രം.

ഇരുട്ട് സ്വയം ഭൂവാണ്.

ഇരുട്ട് ഉല്പന്നമോ ഉപോൽപന്നമോ അല്ല.

ഇരുട്ട് സ്വയം നിരാശ്രയമായി ഉണ്ടാവുന്ന ഒന്ന്, സ്വയം നിരാശ്രയമായി നിലനിൽക്കുന്നത്. 

ഇരുട്ട് ഒന്നല്ലാത്ത ഒന്ന്.

ഇരുട്ട് ഒന്നെന്ന് വിളിക്കാനില്ലാത്ത ഒന്ന്, ഇരുട്ട് ഒന്നെന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞ് വിളിക്കാനുള്ള കാഴ്ചയുംപശ്ചാത്തലവും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഒന്ന്.

തീ ഉണ്ടായാൽ ഉണ്ടാവുന്ന രണ്ടിലൊരു ഫലമാണ്, ഉല്പന്നമാണ് വെളിച്ചം.

തീ ഉണ്ടായാൽ ഉണ്ടാവുന്ന രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് (ചൂട് (താപം), വെളിച്ചം.

********

തീ കൊണ്ടാണ് ജിന്നിനെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും തീയിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം കൊണ്ടാണ് മാലാഖകളെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും പറയുമ്പോൾ ഫലത്തിൽ രണ്ടും ഒന്ന് തന്നെയല്ലേ. 

മാത്രമല്ല വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നാണ് മാലാഖകളെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് ഖുർആനിൽ എവിടെയും ഇല്ല.

വെളിച്ചത്തിന് ആധാരമായതെന്ന് മാത്രമേ തീ എന്നത് കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കേണ്ടതുള്ളൂ.

********

തീ, വെളിച്ചം, ചൂട്, മാലാഖ, ജിന്ന്………

ജിന്ന് എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ അഗോചരമായത്. നമുക്ക് കാണാനും അനുഭവിക്കാനും കഴിയാത്ത ലോകത്ത് നമുക്ക് കാണാനും അനുഭവിക്കാനും കഴിയാത്ത ജീവജാലങ്ങൾ എന്നതാണ് ജിന്ന്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ വെള്ളം കൊണ്ടും വായു കൊണ്ടും മണ്ണ് കൊണ്ടും മാത്രമല്ല; തീ കൊണ്ടുംവെളിച്ചം കൊണ്ടും ചൂട് കൊണ്ടും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജീവികളും , ജീവിതങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് ഖുർആൻ. 

മനുഷ്യമാനത്തിൽ നിന്ന് അഗോചരമായ ലോകത്ത് അഗോചരമായ ജീവികളും ജീവിതങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് തന്നെ ഖുർആൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

നിന്റെയും ഭൂമിയിലെയും ജീവിതത്തിന് ആധാരമായ വായുവും വെള്ളവും മണ്ണും മാത്രമല്ല ജീവനുംജീവിതത്തിനും ആധാരം എന്ന കൃത്യമായ പറച്ചിൽ ഖുർആന്റേത്. 

മറ്റെന്തും കൂടിയാണ് ജീവനും ജീവിതത്തിനും ആധാരം എന്ന കൃത്യമായ പറച്ചിൽ.

ജിവിതവും ജീവനും നാം നമ്മുടെ മാത്രം മാനത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുള്ള നമ്മുടെ മാത്രം മാനദണ്ഡങ്ങൾവെച്ചും കണക്കാക്കുന്നത് പോലെയും മാത്രമല്ലെന്ന് സാരം.

മനുഷ്യരും ഭൂമിയിലുള്ളതും മാത്രമല്ല ജീവനുള്ളവരും ജീവിക്കുന്നവരും.

ഭൂമിയിൽ മാത്രമല്ല ജീവനുള്ളവരും ജീവിക്കുന്നവരും.

മനുഷ്യരല്ലാത്തവർ എന്ന് മാത്രമല്ല, ഭൂമിയിലുള്ള ജീവജാലങ്ങൾ എന്ന് മാത്രമല്ല, പ്രപഞ്ചത്തിൽഎല്ലായിടത്തും എല്ലാ വ്യത്യസ്ത മാനത്തിലും വിതാനത്തിലും നിലകൊള്ളുന്ന ജീവികളുംജീവിതങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന വ്യക്തമായ ഉറച്ചസ്വരം ഖുർആനിന്റേത്, ഇസ്ലാമിന്റേത്.

ജീവനും ജീവിതത്തിനും ആധാരം വായു, വെള്ളം, മണ്ണ് എന്നിവ മാത്രം എന്നതൊക്കെ അപ്പടിതിരുത്തുകയാണ്, തലകുത്തിമറിക്കുകയാണ് ഖുർആൻ. 

ജിന്ന് എന്ന സങ്കല്പം തന്നതോടെ.

മാലാഖകൾ എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ. 

അറിവ് മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി 

ജിന്നുകളും മാലാഖകളും മനുഷ്യന് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ.

തീയിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജീവനുള്ള സൃഷ്ടികൾ ഉണ്ട് എന്ന് വ്യക്തമായുംപറഞ്ഞതോടെ. 

എന്നുവെച്ചാൽ ജീവനെയും ജീവിതത്തെയും അന്വേഷിക്കേണ്ടത് വായു ഉണ്ടോ, വെള്ളം ഉണ്ടോ, മണ്ണുണ്ടോ എന്നന്വേഷിച്ച് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല എന്നർത്ഥം.

നക്ഷത്രങ്ങളിലും സൂര്യനിലും ഗാലക്സികളിലും എല്ലാം നമ്മുടെ മാനത്തിനും വിതാനത്തിനുംഅപ്പുറത്തുള്ള, നമ്മുടെ അളവുകോലുകളിൽ തെളിയാത്ത, തീയും ചൂടും വെളിച്ചവും തങ്ങളുടെഭക്ഷണമോ പാനീയമോ ശ്വാസവായുവോ ആക്കുന്ന ജീവികളും ജീവിതവും ഉണ്ട് എന്ന് തന്നെഖുറാനികമായ, ഇസ്ലാമികമായ അർത്ഥം.

Quran says that air, water, and earth alone are the basis of life and living.

Fire, light, heat, angels, jinn…

The very meaning of the word "jinn" is that which is hidden from perception. Jinn are beings living in a world that we cannot see or experience, and they themselves are beings we cannot see or experience.

That is why the Qur'an says there are creatures and lives created not only from water, air, and earth, but also from fire, light, and heat.

The Qur'an makes it clear that, beyond the human realm, there is a hidden world with hidden beings and lives.

It is the Qur'an's precise statement that the basis of life and living is not only the air, water, and earth that sustain you and the earth's life. It is a precise statement that something else besides these also underlies life and living.

In other words: we do not measure life and living only from within our own dimension, using only our own criteria.

Living and thriving beings are not only humans and those on earth.

Living and thriving beings are not only on earth.

Not just non-humans, not just the living creatures of earth: the Qur'an, and Islam, declare in a clear, firm voice that there are beings and lives existing everywhere in the universe, in all different dimensions and planes.

The Qur'an completely corrects, even turns upside down, the notion that air, water, and earth alone are the basis of life and living.

By giving the concept of the jinn.

By speaking of angels.

By saying, based on knowledge alone, that the jinn and angels prostrated before man.

By stating clearly that there are living creatures created from fire and light.

This means that the search for life and living should not be carried out only by asking whether there is air, whether there is water, whether there is soil/ earth.

The Qur'anic, Islamic meaning is that in the stars, the sun, and the galaxies, beyond our dimension and plane, in ways that do not show up on our measuring scales, there are beings and lives that take fire, heat, and light as their food, drink, or breath.